To nie jest zwykła sesja zdjęciowa. To spacer we dwoje.
Plener w dniu ślubu
Wychodzimy zazwyczaj po pierwszym tańcu. Właśnie wtedy — kiedy odpuściły już trochę emocje i kiedy możecie w końcu odetchnąć i być parę chwil tylko ze sobą.
Idziemy gdzieś obok sali. Zatrzymujemy się przy ścianie, przy drzewie, idziemy ścieżką przez ogród.
Nie jedziemy nigdzie daleko. Miejsce, w którym jesteście ma wszystko czego potrzebujemy.
Zaczynamy spacer. Idziecie razem. Zatrzymujecie się. Przytulcie i jesteście blisko siebie. Idziecie dalej. Ja jestem niedaleko i fotografuję to, co wydarza się między Wami.
Czasami na początku pokazuję jedno proste przytulenie — żebyście wiedzieli od czego zacząć.
To wszystko. Reszta dzieje się sama.
Spacer trwa 15, czasem 20 minut. Rzadko więcej. I zazwyczaj nie trzeba więcej.
Na samym końcu proponuję byście zostali chwilę sami. Odchodzę.
Wy zostajecie — to jest te kilka minut tego dnia, kiedy naprawdę jesteście tylko ze sobą.
Zdjęcia z pleneru w dzień ślubu zawsze są piękne. Nie tylko dlatego, że miejsce temu sprzyja.
Przede wszystkim dlatego, że to jest właśnie Ten dzień.
Chwila bez gości, bez harmonogramu, bez napięcia. Tylko Wy dwoje.
Jak wygląda plener w dniu ślubu?
Plener w dniu ślubu to jedna z tych decyzji, która nie wymaga żadnego przygotowania.
Nie musicie wiedzieć jak pozować, nie musicie pamiętać o żadnych gestach.
Większość par przed spacerem jest trochę spięta ale po pięciu minutach spaceru już wszystko mija.
Plener w dniu ślubu robimy zazwyczaj przy sali weselnej. Wykorzystujemy to, co jest w zasięgu — architekturę miejsca, ogród, ścieżkę, ścianę z roślinnością. Nie potrzeba więcej. Dobre miejsce i dobre światło wystarczą żeby zdjęcia były piękne.
Plener w dniu ślubu trwa krótko — ale zostaje na długo. To jedyne zdjęcia z tego dnia, na których naprawdę jesteście tylko we dwójkę. Tylko Wy i ten jeden dzień.
Szukamy par które chcą żeby ktoś dostrzegł ich dzień.
Nieważne czy jesteście skryci czy szaleni. Wzruszeni czy roześmiani przez cały dzień. Spokojni czy pełni energii.
Szukamy par, które przeczuwają, że w tym dniu wydarza się coś pięknego — i chcą mieć przy sobie kogoś, kto to naprawdę dostrzeże.
